Tips & tricks bij bindingsangst

Beste Mharan, Dank je wel voor je positieve reactie. Ik had voor mijn laatste relatie ook dit standpunt en ben dus bekend met het 'met beide beentjes op de grond blijven staan' gevoel. Toch heb ikzelf besloten mezelf door hem te laten verleiden in een relatie waarbij ik (achteraf bezien) op bepaalde punten diep van binnen wist dat ik er op bepaalde punten niet achterstond. Ik had op mijn eigen onderbuikgevoel moeten vertrouwen, i.p.v. op zijn mooie praatjes. Natuurlijk heb ik een periode gerouwd en heb ik in die periode mannen gemeden als de pest, maar je daalt vanzelf weer op aarde neer en hervind je ratio. Je ziet dan in dat er voor jezelf lessen uit te halen zijn en geeft er zo weer een positieve draai aan. Pas dan kun je verder. Iedere keer als je leert is het m.i. de bedoeling dat je hierop anticipeert en dat doe ik dus ook. Maar... ik zeg nooit nooit, zeker niet in het geval van liefde. Het is een ongrijpbaar fenomeen, juist omdat er iedere keer andere mensen bij betrokken zijn die je eerst goed moet leren kennen. Dat heb ik me dus voorgenomen. De mensen/mannen die ik tegenkom in 2008 mogen een plekje in mijn hart als vriend en wie weet groeit daar heel onverwacht wel iets moois uit in de loop der tijd als ik alles zakelijk gezien op de rit heb en emotioneel gezien weer vertrouwen heb. Overigens geloof ikzelf niet in one-night-stands. Ik vergelijk het meestal met een craditcardgevoel.... de kater komt later ;-). Dat soort leegte kun je beter vullen met een goed glas wijn, een flinke boom en een goede vriend of vriendin.

ben nu ruim 50 en twee keer weduwe geworden,nee een vaste relatie hoeft niet meer voor mij ,niets met bindingsangst te maken ,heb twee goede relatie,s gehad ,waar ik met met goede herinneringen op te rug kijk .maar weer een vaste relatie nee

Een reactie op Ellen: eindelijk iemand die bewust omgaat met haar energie en focus kan houden, veel mensen, waaronder ikzelf ook in het verleden, zoeken hun eigen besvestiging bij de ander en komen dan bedrogen of teleurgesteld thuis. Mijn tip aan allen! Kies voor een onvoorwaardelijke relatie, dwz in feite heb je ander niet nodig om je niet verlaten of gebonden te voelen, je staat op jezelf en kiest dan om een relatie aan te gaan omdat je het leuk is om samen te zijn, in intimiteit, vreugde, delen van dingen en op ontdekking gaan, niet als redder van de ander, opdat deze zich dan alleen voelt. Ellen, nu je zo bezig bent wil je niet meer anders..groet Mharan

Ik heb eens gelezen dat bindingsangst eigenlijk een vorm van verlatingsangst is. Misschien zit daar wel een kern van waarheid in. Ik ben ervan overtuigd dat het niet sexe gebonden is, maar samenhangt met wat je als persoon hebt meegemaakt in je leven. Of dit nu plaats heeft gevonden in je jeugd onder gezinsomstandigheden of later op relationeel gebied, angst beperkt je altijd. Zelf heb ik ervoor gekozen om in 2008 single te blijven. Niet alleen omdat ik rust wil en erken dat ik een portie wantrouwen heb opgebouwd richting het andere geslacht (in dit geval het mannelijke), maar ook omdat ik een eigen bedrijf op wil starten en al mijn energie daarin wil stoppen. Het geeft mij rust dat ik dit besloten heb en een bijkomend voordeel is dat ik, nu ik duidelijk communiceer hierover met mannen die ik ontmoet, prachtige vriendschappen opdoe die ik wellicht mis was gelopen als ik relationeel betrokken was geraakt. Het is echt niet zo moeilijk om van iets beperkends iets positiefs te maken ;-)

even een nadenkertje, hoe zou het komen (en dit zijn de statistieken) dat vrouwen op dit moment drie keer zo vaak een relatie (huwelijk) beeindigen, dan mannen?

Ik denk dat bindingsangt te maken heeft met de tijd waarin we leven, en dat dit niet specifiek te maken heeft met het man of vrouw zijn. Aangezien bijna de helft van de huidige relaties op de klippen loopt met alle emotionele en financiele gevolgen van dien, in het merendeel voor de man in financieel opzicht, en de bagage die dit met zich meeneemt bedenken veel mannen zich nog wel eens voordat ze zich weer binden. trouwens ontrouw naar de partner toe, komt net zo veel voor onder vrouwen dan onder mannen, om dit fabeltje even uit de wereld te helpen. Het grote probleem met relaties in deze tijd ligt voornamelijk in het gegeven dat mensen niet meer in de realiteit leven, en alleen nog maar voor de lusten en niet voor de lasten die een duurzame relatie met zich meebrengt willen gaan. Mensen zijn gewoon niet meer tevreden met datgene wat ze wel hebben, en gaan dus altijd op zoek naar iets wat ze niet hebben. Het bekende spreekwoord, van dat gras wat bij de buren altijd groener is spreekt voor zich. En men weet pas wat men mist als men het niet meer heeft.

Heel leuk allemaal,misschien ook wel waar. Maar ik ben dus sindskort weer een happy single. En wil nu geen vaste,relatie,omdat de doodeenvoudige reden,dat mannen uiteindelijk toch vreemdgaan,en ik daar een schurfthekel aan heb. Wens niet bedonderd te worden,en hoef daarvoor dus geen relatie aan te gaan,of ik heb geen last van bindingangst!! Zijn vaak juist de mannen! Durf gerust weer eens een relatie aan,maar dan wel met mijn eigen wensen,en dus wel oa een trouwe partner. Anders ben ik liever alleen,beter geen relatie dan een slechte,is mijn motto.

Tja, vaak merk ik dat mannen bindingsangst hebben. en waarom dan? Kunt toch ook latten? Als er liefde tussen twee mensen is maar het moet "uitgemaakt"worden omdat er eentje bindingsangst heeft, dan geeft dat wel te denken hoor! Het is zoals jullie zeggen: geniet ervan en geef jezelf. Dat gescharrel is een erg leeg bestaan. Maar er is hoop. uiteindelijk zal er altijd wel iemand zijn die toch durft en er wederzijdse liefde zal zijn.

Bindingsangst, is iets waar de meeste mannen last van hebben. Hoe mooi en lief je als vrouw ook bent, toch durfen ze niet. Als je zegt dat je ze meer dan leuk vind dan rennen ze al weg. Hoewel, mijn laatste niet, maar die verstopte zichzelf en ik ook. Een relatie behoeft toch niet te betekenen dat je direkt samenwoont en je hele leven in de handen dient te leggen van die ander? Ik heb nu ook pijn, omdat de ander angst heeft....

De term "bindingsangst" vind ik een ongelukkige en is niet altijd terecht. Het woord angst roept meestal negatieve associaties op, duidt op een behandelbare psychische handicap, zoals claustrofobie. Angst kan positief zijn. Angst leidt bijv. in bedreigende situaties tot een instinctief vluchtgedrag en hopelijk veiligheid. De angst om je te binden kan terecht zijn; binding leidt immers tot (langdurige) verantwoordelijkheden, verplichtingen, problemen die je alleen niet zou hebben, verminderde vrijheid, onoverzienbare consequenties. Hoe dan ook; bezint eer ge begint. Listen to your hart AND use your little grey cells.